Aspiracje Poczynione Eony Temu, Które Przemieniły Tybet w Krainę Bodhimanda

Bodhimanda (changchub kyil) jest określeniem, które pierwotnie wskazuje dokładnie na miejsce vajrasana (dorjeden), siedzenie vajra pod drzewem bodhi, nad rzeką Nairanjana w Bodhgaya w Indiach, gdzie Shakyamuni Budda osiągnął oświecenie. Jest ono również używane by opisać dowolne miejsca, które promują propagowanie świętej Buddhadharma.

Napisana przez Yeshe Tsogyal, małżonkę Guru Rinpoche, w ósmym wieku n.e., Padma Kathang jest zbiorem ukrytych skarbów (terma) stanowiącym kronikę życia Padmasambhava, z których każdy został odkryty przez desygnowanego terton w określonym czasie. Jeden z tych terma, znany jako Sheltrakma, został odnaleziony przez Orgyen Lingpa w Kryształowej Jaskini Lotosu (shelphuk), pierwsza jaskinia medytacyjna Guru Rinpoche w Tybecie. W tym terma, Shantarakshita (Shyiwa Tsho) relacjonuje legendę o Jarung Khashor Stupa dla Króla Trisong Deutsen podczas budowy Klasztoru Samye, po to, żeby zmotywować go do zaproszenia Padmasambhava do Tybetu, by opanował rdzenny ruch oporu, który był wrogi dla propagowania Buddhadharma. Inny terma z tego samego zbioru znany jako Padma Kathang Sanglingma został odkryty 200 lat wcześniej przez terton Nyang Ral Nyima Öser, ale tym który daje najbardziej dogłębny opis był Wyzwolenie na Usłyszenie: Historia Wielkiej Stupa z Jarung Khashor (chöten chenpocha rung khashor kyi logyü thöpé trolwa zhuk so). Został on wyłożony przez Guru Rinpoche na prośbę Króla Trisong Deutsen podczas inicjacji Lama Yangsang Tukdrup. Ten terma po raz pierwszy został odkryty przez terton Lhatsön Ngönmo (Lhawang Gyatso Drolo), który skopiował ten tekst i ponownie ukrył w Klasztorze Samye zgodnie z instrukcjami przepowiedni o jego ponownym odkryciu w pomyślnym czasie później. Ten terma został odkopany przez Yolmo Ngakchang Shakya Zangpo podczas remontu Klasztoru w 1512 roku n.e. Zainspirowany objawieniem tego terma, Shakya Zangpo zainicjował renowacje Swanyambhunath Stupa w Nepalu oraz skutecznie zidentyfikował lokalizację cmentarzyska Spontanicznego Kopca (Lhundrup Tsek), jeden z ośmiu cmentarzysk gdzie Guru Padmasambhava uzyskał wizję ośmiu Kagye mandala i zrealizował praktyki rytualne (sadhana) wszystkich ośmiu opiekuńczych bóstw medytacyjnych (yidam).

Górujący 36 metrów na szczycie na północno-wschodnich obrzeżach Katmandu, Swayambhunath Stupa, lokalnie znana jako Wielka Budda Stupa a dla Tybetan, Chorten Chenpo, co znaczy wsparcie wielkiego ofiarowania, symbolizowała oświecony umysł Buddy, najczęściej nazywany jako Boudhanath, Pan Przebudzenia.  

Wyzwolenie na Usłyszenie: Historia Wielkiej Stupy z Jarung Khashor wyjawiła, że Złoty Wiek Buddyzmu w Tybecie był rezultatem bezgranicznych aspiracji poczynionych przed Wielką Stupa z Jarung Khashor za czasów poprzedniego Buddy Kashyapa (Ösung). Opisuje, że niezliczoną liczbę eonów dawniej, Bodhisattva Mahasattva Avalokitesvara (Chenrizik) złożył świętą przysięgę przed Amitabha Budda (Öpakmé), że wyzwoli wszystkie istoty czujące z bagna samsary. Kiedy popatrzył na cierpienie istot w nieoswojonej krainie Tybetu, ze szczytu Góry Potalaka (ripotala), łzy współczucia z jego oczu pojawiły się jako dwie córki Indry, Króla Bogów w Niebie obejmującym Trzydzieści Trzy Niebiosa. Najmłodsza z dwóch, Mała Purna (Ganchungma) ukradła pewne niebiańskie kwiaty i w rezultacie jej wykroczenia straciła swój status jako bogini i urodziła się jako ludzka dziewczynka w rodzinie farmerów drobiu w Dolinie Kathmandu w Nepalu. Zostało jej nadane imię Samvari (Dechogma) przez jej ojca Prabhasvara.

Jako dorosła kobieta, Samvari miała fizyczny związek z czterema mężczyznami z niższej kasty i narodziło się czterech synów. Ojciec najstarszego zajmował się końmi, drugi zajmował się świniami, trzeci zajmował się psami a czwarty był farmerem drobiu. Samvari była bardzo przedsiębiorcza w prowadzeniu rodzinnego interesu drobiowego i nagromadziła sporą fortunę. Kiedy już uposażyła swoich czterech synów jako szanowane głowy rodzin, zwróciła się do króla o pozwolenie na wybudowanie dużej stupa by złożyć w niej relikwie Buddy Kashyapa. Będąc pod wrażeniem postanowienia Samvari, król udzielił zgody jej prośbie. Samvari i jej czterech synów z pomocą sługi, słonia i osiołka, natychmiast zwieźli materiały budowlane na miejsce darowane przez króla i wszczęli budowę.

Kiedy projekt nabrał kształtu a rozmiar stupa powiększał się każdego dnia, lokalna szlachta podburzona przez zazdrość zażądała od króla by wstrzymał projekt argumentując, że wybudowanie tej stupy przez kobietę z niższej kasty byłoby uwłaczające dla tego dystryktu. Król odpowiedział, że udzielił zgody na wykonanie i nie cofnie swojego słowa. Stąd stupa stała się znana jako Jarung Khashor. Jarung (to można wykonać); Khashor (słowo dane).

Samvari umarła zanim stupa została ukończona. Jej synowie przyrzekli ukończenie projektu na honor ich matki. Budowa stupa zajęła kolejne 7 lat i po długim procesie składania w relikwiarzu świętych relikwii, cennych przedmiotów i mnogości ofiar, została ostatecznie ukończona.

W dniu ceremonii konsekracji, Kashyapa Budda i zgromadzenie niezliczonej liczby Buddów, Bodhisattva i bóstw ukazali się na niebie. Gdy deszcz niebiańskich kwiatów opadał na stupa, niebiańska muzyka rozbrzmiewała i zapach niebiańskiego kadzidła wypełniła powietrze, ziemia zatrząsał się trzy razy by upamiętnić ten pomyślny moment, gdy stupa stała się nierozdzielna z mądrością umysłu Tathagata. Panoramiczna obecność wszystkich Buddów następnie przekształciła się w cudowną sferę światła i wniknęła w stupa. W ten sposób była również znana jako Lhundrup Tsek, spontaniczna wszechobejmująca stupa wszystkich Buddów.

Wiedząc, że aspiracja poczyniona przed tym stupa będzie błogosławiona i wysłuchana, czterech braci uzgodniło, że ich pragnieniem jest wypełnienie przepowiedni, że gdy przeminą eony, kiedy Avalokitesvara stanie się opiekunem i strażnikiem w krainie śniegu, na północy by oswoić tamtejsze istoty do nauczań Shakyamuni Budda, oni również tam się narodzą by ugruntować Buddhadharma właśnie w tej krainie.

Czterech braci stanęło przed stupa i wykonali swoje indywidualne modlitwy upraszające. Najstarszy brat wyraził pragnienie by stać się królem, który propagowałby rozprzestrzenianie się Buddhadharma; następny wyraził pragnienie by stać się uczonym khenpo by promować reguły monastycznego postępowania; trzeci wyraził pragnienie by stać się tantrycznym yogi, który posiadłby moc panowania nad negatywnymi siłami; najmłodszy wyraził pragnienie by stać się ministrem by koordynować działania jego trzech braci. W ten sposób, poprzez moc ich aspiracji tak się stało, że narodzili się ponownie odpowiednio jako Król Trisong Deutsen, Opat Shantarakshita, Guru Rinpoche i Minister Bami Trizher.

W czasie, gdy to się odbywało, najstarszemu bratu usiadł na szyi komar i podczas próby, żeby go odgonić został przypadkowo zabity. Ze współczucia, które w nim wezbrało, modlił się, żeby ten właśnie komar stał się jego spadkobiercą w przyszłości. Zgodnie z jego życzeniem, ten owad narodził się jako Księżniczka Pemasal, kiedy stał się królem.

Osiołek myślał, że aspiracja również zostanie poczyniona dla niego z szacunku dla jego służby przez lata, ale na to się nie zapowiadało. Wściekły, osiołek poczynił aspiracje, w której wyraził pragnienie by stać się ministrem, który będzie tworzył trudności dla działań dharma czterech braci i zgodnie z jego życzeniem narodził się ponownie jako zły minister Mashang Trompa Kyé.

Wieloletni sługa braci w jakiś sposób stał się świadomy przewrotnej intencji osiołka i poczynił aspiracje by stać się ministrem religii by powstrzymać krzywdzące działania osiołka i urodził się ponownie jako minister Gö Pema Gungtsen.

Słoń poczuł ten sam żal co osiołek, że żadna aspiracja nie została poczyniona dla niego i poczynił swoją własną aspirację aby stać się potomkiem najstarszego brata by zniweczyć ich dziedzictwo dharma. Odrodził się on ponownie jako Langdarma trzy pokolenia po Królu Trisong Deutsen.

Pobliski kruk, którego korzeń cnoty rezonował z intencją dobra dla innych, stał się świadomy aspiracji słonia i natychmiast poczynił aspirację by narodzić się ponownie w tym samym czasie co słoń, by zakończyć jego niegodziwość. Narodził się on ponownie jako bodhisattva Lhalung Palgyi Dorjé, który zabił złego króla Langdarma.

Nauczanie Guru Rinpoche potwierdziło poprzez terma Padma Kathang, niezmiernie mocny efekt aspiracji poczynionej przed Stupa z Jarung Khashor, która przemieniła Tybet w krainę Bodhimanda. Podążając za przykładami Samvari i jej czterech synów, możemy tak samo spełnić nasze aspiracje by promować wspólne dobro dla wszystkich istot. Ze stanowczym oddaniem dla Trzech Klejnotów i utrzymując czyste postrzeganie współczującego Vajra Guru, my również możemy prawdziwie stać się synami i córkami Buddów.