Nowe Nauczanie Audio: Jak praktykować Buddhadharma . . . Aktualności Nauczań Pathgate znajdziesz na: Harmonogram Nauczań

W Jaki Sposób Ktoś Staje się Naczyniem dla Nauki?

Ten kto nie osądza, jest ostrożny i nie ma na niego wpływu jego własna pozycja ani innych, jest nazywany Naczyniem dla Nauki. Ze wszystkich niezbędnych cech dla bycia prawdziwym Naczyniem, tą najważniejszą jest nie osądzanie; ponieważ osoba nie jest w stanie dostrzegać rzeczywistości gdy uprzedzenia oddziałują na umysł.

Uprzedzenia są rezultatem przywiązania osoby do subiektywnych poglądów i jej niechęci do jakichkolwiek wyjaśnień, które nie mieszczą się w zakresie jej relatywnego rozumowania. Dlatego Tym, którzy podchodzą do nauczania ze z góry założonymi uprzedzeniami nie uda się dostrzec rzeczywistości taką jaką naprawdę jest nawet jeśli rzeczywistość pojawi się bezpośrednio przed ich oczami. Aby zrekompensować to co postrzegają jako zniewagę dla ich dumy i aby uniknąć zaakceptowania ich braku zrozumienia tematu, często odrzucają znaczenie wyjaśnienia przy użyciu różnych rodzajów wyolbrzymionej niechęci poczynając od odwzajemniania się obelgami za uprzejmość, a kończąc na trzymaniu się fałszywych poglądów jakby były prawdziwymi. 

Poza byciem osobą nie osądzającą, prawdziwe Naczynie musi posiadać jasny intelekt i sumienne podejście, które pozwalają im rozróżniać pomiędzy godnym a niegodnym objaśnieniem zanim zastosują je w praktyce. Co więcej, powinni oni zawsze zwracać się do nauczyciela i nauczania w sposób, który jest uosobieniem trójcy czci, pokory wdzięczności. Funkcjonalna dynamika tych trojakich działań są wielopłaszczyznowe. Cześć, pierwsza cecha, jest czymś więcej niż szacunkiem, jej obecność w czyjejś psychice wzmacnia jego uwagę i czujność, w ten sposób umożliwiając mu przyjęcie przekazu nauczania w całości bez ubarwiania i bez utraty zawartości wynikającej z utraty uwagi. Pokora, druga cecha, jest podejściem „ja nie wiem”: za każdym razem gdy ktoś zwraca się do absolutu bez z góry założonych przekonań lub oczekiwań, jest on w najdoskonalszej pozycji by otrzymać pełen zakres, w swojej całości, to co jest przekazywane. Bycie pokornym jest zdolnością stworzeniu miejsca w swojej psychice, tak by posiadać możliwości przyjmowania. Wdzięczność, trzecia cecha, jest usposobieniem doceniania, które wyrażamy, kiedykolwiek coś co postrzegamy za wartościowe zostało nam dane. Wdzięczność, którą wyrażamy oznacza jak bardzo doceniamy wartość tego co mamy zaszczyt otrzymać. Dlatego podświadomie zachowamy na uwadze by chronić ten dar by nie zaginął. Podobnie, jeśli zastosujemy to podejście w uczeniu się, będziemy postrzegać nauczanie jak cenne klejnoty i zaopiekujemy się by nie zaginęły. W ten sposób będziemy w stanie utrzymać to co się nauczyliśmy.

Ci, którzy posiadają cechy Naczynia dla Nauki nie będą mieli trudności w rozpoznaniu szczęścia i korzyści płynących z obecności Autentycznego Nauczyciela, u którego mogą zwracać się po przewodnictwo. W ten sposób rozwiną oni jasne, systematyczne zrozumienie nauczania bez obaw o ukryte przeszkody i inne wady w rozumowaniu. Mimo tego, że przekaz nauczania może być autentyczny, jeśli uczącym się brakuje niezbędnych cech, nie dostrzegą oni swoich własnych wad ale będą postrzegać wady jako zalety a zalety jako wady. W rezultacie ucierpi rozwój ich potencjału.

Those who possess the qualities of a Vessel for Learning will have no difficulty in recognising the good fortune and benefit of having the presence of an Authentic Teacher from whom they can seek guidance. Thus they will develop a clear systematic comprehension of the teaching without fear of hidden obstacles and other imperfections of insight. While the transmission of the teaching may be authentic, if the learners lack the necessary qualities, they will not recognise their own defilements but will consider defilements as wholesomeness and wholesomeness as defilements. As a result, the advancement of their potential will suffer.