Dziewiąty Dzierżawca Tronu Palyul, Drugi Drubwang Pedma Norbu Rinpoche, Pedma Kunzang Tenzin Norbu (Thubten Chokyi Langpo)
(1887 - 1932)

Obraz thangka Drugiego Drubwang Pedma Norbu Rinpoche

Drugi Drubwang Pema Norbu urodził się w piętnastym roku rabjung Ognistej Świni (1887 r.) dokładnie w takich okolicznościach jak zostało przepowiedziane przez pierwszego Pema Norbu. Kiedy miał siedem lat, został zabrany do Klasztoru Palyul gdzie otrzymał pełen zakres przekazów i inicjacji od Do-ngag Chokyi Nyima, Palpung Lama Tashi Chophel, Khenpo Gyalsten Odser i innych znakomitych Lama tamtych czasów. Otrzymał pełne wyświecenia (gelong) od swojego źródłowego guru Khenpo Ngawang Palzangpo oraz nadano mu jego poprzednie imię Thubten Chokyi Langpo. Pod nadzorem swojego źródłowego guru, Drugi Pema Norbu, zrealizował pełen potencjał Dzogchen Togyal i okazał znaki osiągnięcia postrzegania czystego światła, które istnieje we wszystkich zjawiskach. Kontynuował otrzymując przekaz Longchen Nyingtig od Drodul Pawo Dorje, przekaz Pokojowego i Gniewnego Majusri od Mipham Rinpoche i transmisję Chog-gyur Lingpa Thugdrub od Jamgon Khomtrul Rinpoche. Oddanie Drugiego Pema Norbu dla Do-ngag Chokyi Nyima było tak mocne, że nawet po tym, gdy trzeci Karma Kuchen Rinpche odszedł poza ten świat, jego drogi guru nadal powracał w snach i dał drugiemu Pema Norbu cały przkaz Kagyed Desheg Dupa.

Drugi Pema Norbu był uczonym niemającym równych wśród sobie współczesnych. Był on obszernie uczony w naukach medycznych, astrologii, geometrii, poezji, Sanskrycie, budowaniu piaskowej mandala i rytuału recytacji. Poświęcił swoje życie propagowaniu Doktryny Budy w różnorodności działań dharma. Kiedy nie był w pojedynczym odosobnieniu, to niestrudzenie nauczał uczniów, sponsorował budowę nowych świątyń i shedra, zlecał nowe matryce drukarskie do produkcji tekstów dharma i czynił liczne hojne ofiary by wspierać sangha innych klasztorów.

Jesienią 1931 roku, Drugi Drubwang Pema Norbu udał się na odosobnienie w Khachu Trag. To tam zachorował po zjedzeniu pewnego jedzenia o wątpliwym pochodzeniu. Jego zdrowie stopniowo się pogarszało. Trzeciego dnia, trzeciego miesiąca szesnastego roku rabjung Wodnej Małpy (1932 r.), jego umysł wszedł w medytacyjny stan dhyana. Miał czterdzieści sześć lat. Khenpo Ngaga poczynił wiele modlitw życząc drugiemu Drubwang Pema Norbu szybkie ponowne narodzenie i po pewnym czasie obudził jego serdecznego ucznia z absorpcyjnego stanu samadhi. Na uroczystości kremacji, kilka dni później, ziemia zatrząsała się; tęcze wypełniły niebo; powiewy perfum pojawiły się w powietrzu podczas gdy rytualna muzyka sama się zmaterializowała odbijając się echem w przestrzeni. Bezcenny sarira (relikwie kości) drugiego Drubwang Pema Norbu został umieszczony wewnątrz jednokondygnacyjnego złotego stupa, który został zbudowany obok głównej świątyni.